Grip op je schild(ge)klier

Mijn vorige blog gaf een heleboel informatie over schildklierproblemen. Herkende je jezelf daarin? En als je daar nou last van hebt, wat kan je dan zelf doen? Ik geef je 5 praktische tips:

Tip 1
Krijg voldoende voedingsstoffen binnen die nodig zijn voor de werking van de schildklier:
Eiwitten en specifiek de aminozuren L-tyrosine en L-phenylalanine. Deze vind je in dierlijke eiwitten, zoals vis en gevogelte. Hoe meer beweging de dieren hebben gehad, hoe meer spieren en dus eiwitten ze bevatten.
De mineralen selenium, jodium, zink, koper, mangaan. De eerste vier vind je vooral in zeevoeding (vis, schaal- en schelpdieren, zeewier) en in mindere mate ook in groenten. Mangaan komt voor in groenten (artisjokken, asperges, spinazie, boerenkool en rode bietjes), in fruit (druiven, perziken, rode en zwarte bessen, frambozen en bananen) en in cacao, rode wijn en thee.
De vitaminen A, B, C, D en E. Vitamine A, D en E komen vooral voor in dierlijke producten en met name levertraan. Vitamine A komt ook voor in felgekleurde (groen, geel, rood, oranje) groenten en fruit. De grootste bron van vitamine D is zonlicht. Vitamine E komt ook voor in meervoudig onverzadigde oliën, zaden en noten. De B-vitaminen vind je in dierlijke producten en met name orgaanvlees, in noten en in paddestoelen. Vitamine B6 en B11 vind je, evenals vitamine C, ook in groenten en fruit.
Anti-oxidanten: vitamine E, vitamine C, gluthation en indirecte anti-oxidanten. Gluthation komt voor in verse groenten en fruit, vis- en vleesproducten, maar met name asperges, avocado, en walnoten. Indirecte anti-oxidatieve stoffen zijn resveratrol (uit druiven en rode wijn), alliicine (uit knoflook), curcumine (uit geelwortel) en sulforafaan (uit broccoli).

Tip 2
Beperk je stress (of ga er anders mee om).
Stress is een belangrijke oorzaak van schildklierproblemen. Is stress een ding in jouw leven? Maak je je snel druk? Welke stressbronnen kan je met een simpele, praktische oplossing wegnemen? Hoe kan je stress vermijden? En: als de stressbron niet te vermijden is, hoe kan je dan je houding ten aanzien van deze bron veranderen?  Je kunt bijvoorbeeld letterlijk besluiten je niet meer druk te maken over iets dat toch niet opgelost kan worden. Het is zoals het is, laat het los, laat het gaan ;-)… Kom je niet los van de stress, dan is het goed om samen met iemand te kijken naar hoe je het kunt aanpakken.

Tip 3
Los onderliggende problemen met je immuunsysteem op.
Een van de grootste triggers voor chronische activatie van het immuunsysteem is dat er voortdurend stoffen via de darmwand in je lichaam komen waarvan dat niet de bedoeling is. Verhoogde doorlaatbaarheid van de darm vraagt twee aandachtspunten: goed letten op je voeding en het helen van de darm. Voeding (tip 1) is hier cruciaal, maar ook het aanpakken van stress (tip 2) speelt een belangrijke rol. Naast het weglaten van schadelijke voeding is het van belang dat je voldoende voeding toevoegt die je darmen helpt te herstellen en die je immuunsysteem tot rust brengt. Het aminozuur L-glutamine is belangrijk voor de darmen; veruit de belangrijkste bron is bouillon getrokken van botten van rund of kip. Om het immuunsysteem tot rust te brengen is het belangrijk dat je veel bronnen van omega-3 eet: vette vis, schaal- en schelpdieren dus. Eet daarnaast ruim wortel- en knolgewassen; deze bevatten stoffen met ontstekingsremmende werking.

Tip 4
Los leptineresistentie als oorzaak van je schildklierproblemen op.
Hoe weet je of je leptine resistent bent? Een van de belangrijkste symptomen is een stoornis in je hongergevoel. Heb je de hele dag door honger (je moet wel 8 keer per dag iets eten) of heb je juist helemaal nooit honger? De oplossing is voor een deel gelegen in het aanpassen van je voedingspatroon en dan vooral het verminderen van het aantal eetmomenten. Probeer eens grotere, voedzamere porties te eten en dan minder vaak op een dag. Daarnaast zijn overnight fasting (gedurende 13 tot 16 uur, van na je avondeten tot je ontbijt, niets meer eten of drinken (anders dan thee of water)) en nuchter bewegen (dus sporten of wat intensieve lichamelijke oefeningen doen voordat je gaat eten) belangrijke factoren in het onder controle krijgen van leptineresistentie. Tot slot is aandacht voor je bioritme van belang om leptineresistentie op te lossen. Meer over het bioritme lees je in mijn eerdere blogpost over dat onderwerp. De tips die ik daarin geef over het aanpassen naar de wintertijd, zet ik ook in bij het herstellen van het bioritme. Daarnaast kan je gebruikmaken van melatonine, maar ga daar niet zomaar zelf mee rommelen. Vraag altijd advies aan een deskundige.

Tip 5
Heb je Hashimoto of Graves, dan is het extra belangrijk dat je alle immuuntriggers in je voeding vermijdt. Het Auto-immuunprotocol is dan een goed uitgangspunt. Voeg daarnaast zoveel mogelijk voeding toe die de darmen en het immuunsysteem ondersteunen (tip 3). Vermijd bij Hashimoto te allen tijde het eten van tarwe en zoogdiervlees (rund, varken, schaap, etc.) als directe triggers van deze ziekte.

Helpen deze tips je verder? Of heb je nog vragen? Laat het weten in een reactie!

 

Schild(ge)klier

Ken je dat gevoel? Je bent moe, futloos, hebt geen energie en ondanks al je pogingen om af te vallen, slaag je daar niet in. Je hebt het altijd koud, vooral al je uiteindjes (handen, voeten, neus) lijken wel van ijs. Of misschien herken je je juist in het volgende: je bent een nogal rusteloos persoon, hebt vaak last van hartkloppingen, voelt je opgejaagd, je valt af terwijl je dat niet wilt. Of je heb last van een hele zwik “vage” klachten waarvoor niemand echt een oorzaak kan aanwijzen… Heb je er wel eens aan gedacht om de oorzaak van je klachten te zoeken in de werking van de schildklier…? “Schild(ge)klier” verder lezen

Ik wil lekker vies!

“Ik wil lekker vies!” roept de Kleine Prinses in het gelijknamige boek van Tony Ross. Ook Pip, het beste vriendinnetje van Woezel, houdt wel van “lekker vies”, getuige het gelijknamige verhaaltje. En laten we Annie M.G. Schmidt’s Floddertje niet vergeten :-). Wat is dat toch met kinderen en viezigheid? Met grote mensen en hun afkeer ervan? Word je werkelijk ziek van vies? Of zou een beetje vies misschien wel eens goed kunnen zijn voor onze gezondheid? Zou je ziek kunnen worden van te vaak je handen wassen?

Ziekte is de reactie van het immuunsysteem op een binnengedrongen pathogeen (ziekteverwekker). De ontwikkeling van het immuunsysteem van een kind begint bij de geboorte. De eerste bacterieprint die het tijdens de geboorte van de moeder meekrijgt, is daarvoor de basis. Het immuunsysteem leert daarna gaandeweg welke bacteriën goed voor ons zijn (vrienden) en welke slecht (vijanden). Misschien verbaast het je dat er zoiets bestaat als “goede bacteriën”. Goede bacteriën zijn bacteriën die van oudsher al ons lichaam ondersteunen, waar we als het ware vreedzaam mee samenleven. Denk maar eens aan je darmen: in de dikke darm bevinden zich miljarden bacteriën die een rol spelen bij de vertering van ons voedsel en de aanmaak van vitaminen. Wij hebben deze bacteriën hard nodig, en zij ons. Hetzelfde geldt voor de huid. Ook onze huid zit vol met vriendelijke bacteriën die haar beschermen en helpen te onderhouden. Bacteriën zijn dus niet uitsluitend ziekmakers. Een aantal bacterien is dat natuurlijk wel – denk aan bijvoorbeeld salmonella of legionella.

Ons immuunsysteem moet leren welke bacteriën goed zijn en welke slecht; wanneer het zich rustig moet houden en wanneer het aan moet slaan. Daar is wel een belangrijke voorwaarde voor nodig: er moet wel daadwerkelijk contact plaatsvinden met heel veel verschillende bacteriën. Bij afwezigheid van bacteriën valt er immers niets te leren. Het feit dat kinderen overal aanzitten en alles in hun mond stoppen, zou dus wel eens een belangrijke functie kunnen hebben: de ontwikkeling van het immuunsysteem. We zijn geneigd om telkens wanneer een dreumes iets in zijn mond stopt te roepen: “Bah, vies! Daar word je ziek van!” Maar is dat wel zo? Of legt deze reflex misschien juist de basis voor een goed werkend immuunsysteem?

Het probleem anno nu is eerder dat we te hygiënisch zijn dan te vies. Door onze kinderen verre van beestjes te houden en ze voortdurend te lijf te gaan met desinfecterende zeep, ontneem je het immuunsysteem de gelegenheid te leren van alles wat zich aandient. Het immuunsysteem leert op die manier geen vijanden kennen, maar ook geen vrienden. Het leert niet hoe het zou behoren te reageren op vijanden: met een aanval. En niet hoe het zou behoren te reageren op vrienden: met een warm onthaal. En als het niets leert in onze kinderjaren, waarin ook ons immuunsysteem nog het meest adaptief is, hoe weet het dan op latere leeftijd wat het moet doen? Geen wonder dat dat fouten, en daarmee het ontstaan van chronische- en auto-immuunziekten, in de hand werkt…

De overdreven aandacht voor hygiëne begint al vlak na de geboorte. Werd jouw pasgeborene niet ook zo snel mogelijk in bad gedaan? Bij mij was dat bij twee van de drie helaas wel het geval: voordat we het ziekenhuis verlieten was er gebadderd. En bij een daarvan hoefde ik niet eens een nacht te blijven…had ik geweten wat ik nu weet, dan had ik daar zeker een stokje voor gestoken. Maar goed, eerlijk is eerlijk: heel fotogeniek is het meestal niet, een ongewassen net geboren baby. Functioneel en gezond is het wèl. Tijdens een natuurlijke geboorte komt een baby voor het eerst en als eerste in aanraking met natuurlijke flora (bacteriestammen) van de moeder. Tot die tijd was de baby steriel. De eerste bacterieprint die de baby meekrijgt, dient als basis voor de opbouw van zijn eigen unieke print. Je kunt je vast voorstellen dat op deze manier de flora van de moeder van invloed kan zijn op de latere gezondheid van het kind.

De flora die het kind van de moeder krijgt, gedijt in de zure omstandigheden van de barrières als huid en de darmen, zodat deze zich goed kan koloniseren. Dat koloniseren is nodig om de print tot volledige ontwikkeling te laten komen en goede bescherming van de barrières te kunnen bieden. De huid is een belangrijke barrière met de buitenwereld. De barrière wordt gevormd door huidcellen en huidflora (vergelijkbaar met de darmen, waar de barrière wordt gevormd door darmcellen en darmflora). Verstoor je de eerste kolonisatie van de huidflora door het wegspoelen van de bacteriën met water, of nog erger, met zeep (zeep zorgt juist voor veel te basische omstandigheden waarin de huidflora niet kan overleven), dan mist je baby de natuurlijke bescherming van de eerste bacterieprint. Dat geeft niet alleen een grotere kans op het ontstaan van huidproblemen, maar ook op ongewenste indringers die via de niet-intacte (want: deels weggewassen) barrière van de huid ons lichaam kunnen binnendringen, met noodzakelijke immuunactivatie tot gevolg. Hetzelfde principe gaat op bij ontwikkeling en verstoring van de darmflora, maar daarover een andere keer meer.

Het beste is om een baby gedurende de eerste week na de geboorte lekker vies te laten zijn: om de huidflora zich zo optimaal mogelijk te laten ontwikkelen kan je je kleine newborn maar beter niet badderen. En ja, dat gaat in tegen alles wat je als kersverse mama wordt geleerd: iedere ochtend je kindje badderen of toch op zijn minst wassen. Maar vraag je eens af: waar wordt zo’n wurm nou precies vies van? Z’n billetjes – ja, natuurlijk. Maar zo lang de inhoud van de luier netjes binnen de randen blijft, is er geen reden om het tere huidje dagelijks bloot te stellen aan water en zeep. En die billetjes? Die worden met een zachte doek en warm water ook prima schoon, daar heb je echt geen babydoekjes (met zeep- en allerlei andere overbodige stoffen) bij nodig.

Veel huidproblemen bij grotere kinderen en volwassenen komen eveneens voort uit te schoon willen zijn. Eigenlijk werkt dat hetzelfde als bij pasgeborenen: door telkens je huid te reinigen met zeep (en het allerergste: desinfecterende (= bacterievernietigende) zeep), vernietig je de beschermende huidflora. De desinfecterende stoffen in de zeep maken namelijk geen onderscheid tussen goede en slechte bacteriën, net zo min als antibiotica in je darmen enkel de slechte beestjes vernietigen. Met de slechteriken, spoel je ook de goedzakken weg… Was je je huid keer op keer met zeep, dan krijgen door verminderde aanwezigheid van goede bacteriën, de schadelijke bacterien meer kans om te overleven op de huid. Zie het als een evenwicht: als er een heleboel goeien zijn en een paar slechten, dan is er niets aan de hand. Als echter de slechten in de meerderheid komen, dan zijn de rapen gaar. De flora op de huid raakt uit balans, je krijgt huidproblemen, de barrière is niet meer gesloten en de slechteriken dringen je lichaam binnen.

Overigens zeg ik niet dat je je kind nooit meer moet wassen. Dat zou ook wat zijn. Natuurlijk is het nodig om je kind (of jezelf ;-)) af en toe eens onder de douche te zetten, maar dagelijks in bad met badschuim doet uiteindelijk meer kwaad dan goed. Om van de hele dag door handen wassen met desinfecterende zeep nog maar niet te spreken.

Vaak hangen huidproblemen samen met een tekort aan filaggrine. Filaggrine is een eiwit in de huid. Als hiervan voldoende aanwezig is in de slijmhuid, dan is deze goed afgesloten en in tact en biedt een goede, zuurstofarme omgeving voor onze huidbacteriën. Genoeg filaggrine betekent dus een goede voedingsbodem voor de huidflora en daarmee een goede bescherming tegen slechte bacteriën. Heb je een tekort aan filaggrine, dan ontstaat craquelé: hele kleine scheurtjes en vouwen in de huid. De huid wordt droog en schilferig, er is meer zuurstof aanwezig in de huid en daarmee ontstaat gevoeligheid voor overgroei van schadelijke bacteriën zoals de staphilococcus aureus. Bij sommige kinderen is door allerlei huidproblemen al duidelijk dat ze een filaggrinetekort hebben, maar vaak openbaart zich dit pas rond het 40e levensjaar, na een half leven van bloodstelling aan voor de huid schadelijke stoffen. Je kunt dus veel ellende voorkomen door al vroeg in het leven te letten op blootstelling aan zeep, water en andere stoffen die de huidflora verstoren.

Kijk maar eens in je handen. Zie je dat deze vol kleine lijntjes en vouwen zitten? Dan heb je waarschijnlijk een filaggrinetekort. Dan kan zijn ontstaan door een tekort aan eiwitten in de huid, maar ook door een genmutatie die zorgt voor een verminderde aanmaak van filaggrine. Over filaggrine en de invloed ervan op de huid kan ik eindeloos lang uitweiden, maar dat bewaar ik voor een andere keer. Wel handig om te weten: in avocado zit het stofje perseose, dat de aanmaak van filaggrine stimuleert. Avocado eten (veel!), smeren met pure avocado-olie en zelfs pakkingen van geprakte avocado zijn ontzettend heilzaam bij allerlei vormen van huidproblemen die worden veroorzaakt door een tekort aan filaggrine. En ik kan het weten, want helaas heb ik zelf de genmutatie voor filaggrine, met bijbehorende huidproblemen. Sinds ik veel, echt veel (1 à 2 per dag) avocado’s ben gaan eten, zijn mijn huidproblemen langzaamaan verminderd. Inmiddels is er in mijn handen bijna niets meer te zien van een filaggrinetekort. Waar avocado al niet goed voor is!

Hoe zit dat dan met psoriasis? Bij psoriasis is meer aan de hand dan enkel een beschadigde huid. Psoriasis is immers een auto-immuunziekte, dus het immuunsysteem is in eerste instantie al lichaamseigen weefsel gaan aanvallen. Hoe een auto-immuunziekte precies ontstaat, lees je hier. In het geval van psoriasis is de huid het kwetsbaarste orgaan geweest, waardoor dit het meest vatbaar was voor de aanval van binnenuit door het immuunsysteem. Ook, en eigenlijk vooral, bij psoriasis geldt dat “viezer” beter is: mijdt alle zeepjes, schoonmaakmiddelen, crèmes en ook zoveel mogelijk water. Het verzamelen van viezigheid op de huid zorgt nou juist voor een fijne basis voor de huidbacteriën die je zo hard nodig hebt om je huid te beschermen tegen allerlei ellende.

Tot zover mijn pleidooi voor lekker vies. Overtuigd van het nut van vies? Laat je kinderen lekker spelen met zand, graven in de aarde, kroelen met huisdieren en doe vooral zelf lekker mee. Laat handen wassen eens achterwege en wees lief voor jullie huid door wat minder vaak te douchen. Wedden dat jullie daar niet ziek van worden ;-)?

Tot slot heb ik 7 praktische tips voor je, die er bij mij voor hebben gezorgd dat mijn huid zich enorm heeft verbeterd:

  1. Was, douche en badder minder vaak en gebruik uitsluitend indien hoogstnoodzakelijk natuurlijke, zoveel mogelijk zeepvrije douche- en bad producten.
  2. Maak gebruik van de genezende kracht van avocado: zet ze vaker op het menu (heb je meteen een hele dosis gezonde vetten èn een stapel vitaminen en mineralen te pakken) en heb je erge last van je huid, probeer dan eens een pakking of olie.
  3. Voeg paddestoelen toe aan je voeding. In paddenstoelen zit bètaglucaan en dat zorgt ervoor dat er stofjes worden geproduceerd die net als filaggrine een beschermende werking hebben.
  4. Overweeg bij een erg droge huid eens om GLA, Gamma-Linoleenzuur, als voedingssupplement in te zetten. Dit vetzuur komt voor in de celwanden van de huid en ondersteunt de vochtbalans en de elasticiteit ervan. Het is een omega 6-vetzuur. Het is verkrijgbaar als drinkolie, maar deze drinkolie laat zich ook prima op de huid aanbrengen, waar het zijn werk moet doen en veel directer werkt door smeren dan door het in te nemen. Vet goed idee!
  5. Graaf eens lekker in de zwarte aarde en laat de viezigheid goed in je handen trekken. Een moestuin is heel heilzaam :-)!
  6. Beweeg. De huid is een lymfisch systeem en is voor onderhoud afhankelijk van beweging: het lymfevatenstelsel maakt gebruik van de samentrekkingen van spieren voor het voortstuwen van het lymfevocht. Langdurig stilzitten zorgt ervoor dat de huid minder goed wordt onderhouden. Het werkt ook cellulitis in de hand, maar daarover een andere keer meer. Zorg dat je na ieder half uur zitten even opstaat en in beweging komt. Dat is niet alleen goed voor je huid, maar heeft nog veel meer gezondheidsvoordelen.
  7. Heb je erg veel last van je huid, dien dan eens een hitteprikkel toe om de productie van filaggrine te stimuleren. Warmte op de huid is de meest effectieve interventie om haar te versterken. Het gaat om een hitteprikkel van 40-41 graden: 5 minuten onder een douche van 40 graden, 5 minuten een infraroodlamp op je huid die zorgt voor een huidtemperatuur van 41 graden, een uurtje bikram-yoga…simpel maar heel effectief.

Hoe gaan jullie thuis om met hygiëne? Wat is je geleerd en hoe doe je het zelf? Hoe is het met jouw huid gesteld? Laat het weten in een reactie!

Aandacht voor doorgeschoten gewoonten, zoals in dit geval een te hoog niveau van hygiëne, is belangrijk bij het herstel van ziekten. Even terugblikken naar hoe het ooit was, hoe systemen toen werkten en waar “de mensheid” het gaandeweg anders is gaan doen, biedt inzicht in het ontstaan en oplossen van ziekten. In mijn coachingsprogramma BOOST! is het geven van dit inzicht en de daarop gebaseerde oplossing, specifiek toegepast op jouw situatie, een belangrijk onderdeel.

Van gedachten wisselen, meer weten? Laat het weten in een reactie!

Chronisch ziek: misschien heb je baat bij het Auto-Immuunprotocol

Misschien heb je wel eens gehoord van het Auto-Immuunprotocol. Het Auto-Immuunprotocol (AIP) is een eliminatiedieet waarbij in de eliminatiefase en aantal voedingsmiddelen worden geschrapt, om deze later weer stapsgewijs te herintroduceren. De voedingsmiddelen die worden geschrapt zijn voedingsmiddelen waarvan bekend is dat veel mensen er allergisch voor zijn of er gevoelig op reageren, voedingsmiddelen die het immuunsysteem kunnen activeren en/of voedingsmiddelen die kunnen bijdragen aan het ontstaan en in stand houden van een lekke darm.

Wie hebben er baat bij het AIP?
Iedereen zou het AIP kunnen volgen. Omdat het in het algemeen wel als een flinke beperking wordt ervaren, adviseer ik de overstap naar het AIP vooral aan mensen met (chronische) gezondheidsklachten die na het schrappen van voedingsmiddelen als granen, peulvruchten, zuivel en chemische toevoegingen nog geen of onvoldoende verbetering ervaren.

Welke voedingsmiddelen worden bij het AIP vermeden?
Voedingsmiddelen die in de eliminatiefase van het Auto-Immuunprotocol niet gegeten worden zijn: granen en pseudo-granen, peulvruchten, zuivel, chemische toevoegingen, suiker, noten en zaden, nachtschades, kruiden van zaden en nachtschades, eieren, alcohol, koffie en chocola. Door deze voedingsmiddelen te vermijden, krijgen je darmen de kans om tot rust te komen. Er komen minder schadelijke stoffen je lichaam binnen, waardoor je gezondheidsklachten afnemen. Zodra je lichaam tot rust is gekomen, kan je starten met het een voor een herintroduceren van voedingsmiddelen. Hoe lang dat duurt, is voor iedereen anders. De een merkt al na een maand effect, de ander pas na een half jaar. Als je het effect begint te merken, dan kan je starten met de herintroductie.

In tegenstelling tot een van de uitgangspunten van het “officiële” AIP, ben ik geen voorstander van het regelmatig eten van zoogdiervlees (zoals rund-, varkens- en schapenvlees en wild), zelfs niet als dat kwalitatief hoogwaardig is (van dieren die het hele jaar buiten verblijven, die veel beweging krijgen, geen antibiotica krijgen en niet met graan gevoerd worden). Zoogdiervlees kan een trigger zijn voor auto-immuniteit, reden waarom het in mijn optiek niet overvloedig thuishoort in een protocol tegen auto-immuniteit.

Wat eet je dan nog wel?
Gelukkig zijn er meer dan genoeg groenten en fruit die niet in de verboden zone van het AIP vallen. Je moet alleen net even wat verder kijken dan je gewend bent. Van belang is dat de voedingsmiddelen die je eet, van zo hoog mogelijke kwaliteit zijn: biologisch geteelde groenten, (biologisch) vrije uitloop gevogelte, wilde vis met keurmerk, zelfgetrokken bottenbouillon. Het komt er dus op neer dat je geen voedingsmiddelen eet die schade kunnen aanrichten en juist wel voedingsmiddelen eet die bijdragen aan herstel van je lichaam. Ook is variatie heel belangrijk: hoe meer verschillende soorten planten je eet, hoe beter het is.

Had jij al wel eens gehoord van het AIP? Of heb je het misschien zelfs al wel gevolgd? Wil je meer weten? Deel je ervaringen en vragen in een reactie!

 

Chronische ziekten: de oplossing

Heb je een chronische ziekte, dan is de kans groot dat je al talloze artsen bent af gelopen. Wellicht gebruik je medicijnen, of heb je te horen gekregen dat je maar met je ziekte moet leren leven. De reguliere geneeskunde heeft geen oplossing voor chronische ziekten.

Reguliere geneeskunde is gericht op het bestrijden van de symptomen. Medicijnen, zoals pijnstillers of ontstekingsremmers, zijn effectief in het bestrijden van symptomen als pijn en ontstekingen. Ze onderdrukken de werking van het immuunsysteem. Hierdoor heb je enerzijds minder last van je ziekte, maar loop je anderzijds meer kans op andere ziekten. Het onderdrukte immuunsysteem reageert niet meer adequaat op aanvallen van buitenaf, waardoor infecties meer kans hebben. Je loopt het risico dat je bijvoorbeeld vaker antibiotica nodig hebt.

Behandeling door een regulier arts kan absoluut (tijdelijk) nodig zijn om grip te krijgen op de ziekte, maar het gebruiken van medicijnen om de symptomen onder controle te houden, is meestal niet de oplossing. Zolang alleen de symptomen worden onderdrukt, wordt de onderliggende oorzaak van je chronische ziekte niet wordt opgelost.

Bij auto-immuunziekten loop je door onderdrukking van het immuunsysteem met medicijnen de kans om nieuwe auto-immuunreacties te ontwikkelen: we zien vaak dat auto-immuunziekten zich in de loop van de tijd gaan stapelen.

De PNI-aanpak
De PNI, Psycho-Neuro-Immunologie, is de wetenschap die zich bezighoudt met de invloed van emoties (psycho) en het zenuwstelsel (neuro) op het immuunsysteem. Elke ziekte begint bij een falend immuunsysteem en de oorzaak daarvan ligt in het zenuwstelsel en/of de psyche. Binnen de PNI wordt op een andere manier gekeken naar ziekten. In plaats van symptomen te bestrijden, wordt gezocht naar de oorzaak van de ziekte en de oplossing daarvan. Een van de middelen die daarbij wordt ingezet is het aanpassen van voedings- en leefstijl, omdat deze een grote rol spelen bij het ontstaan van auto-immuunziekten.

Ik ga met jou op zoek naar die oorzaak en pak de bron van het probleem aan, in plaats van de symptomen te bestrijden. Naast voeding en supplementen, spelen ook beweging, bioritme (slaap!), ontspanning en het reguleren van emoties een belangrijke rol bij het oplossen van ziekte. Deze dingen zijn allemaal met elkaar vervlochten. Wil je je ziekte echt oplossen, dan zul je aan alle aspecten moeten werken. Natuurlijk kan je vooruitgang boeken door te werken aan één of enkele aspecten, maar het geheel samenpakken levert het beste resultaat.

Hoe ziet zo’n PNI-aanpak er uit? Allereerst besteed ik ruim aandacht aan voeding en suppletie. Wat doet voeding met je lichaam? Wat eet je en hoe vaak? Wat drink je en wanneer? Heeft je lichaam extra ondersteuning in de vorm van suppletie nodig?

Daarnaast kijk ik naar bioritme. Het bioritme speelt een sleutelrol in de werking van het immuunsysteem, omdat dit invloed heeft op onder meer de productie van cortisol. In je slaap vinden talrijke herstelprocessen plaats. Daarom is het van groot belang om ervoor te zorgen dat je voldoende lang en diep slaapt.

Ook beweging is essentieel. Niet of onvoldoende bewegen heeft een zeer ongunstige invloed op het ontstaan van ziekten. Tegelijkertijd is te intensief bewegen ook niet goed, want dat is weer stress (denk aan cortisol) voor het lichaam.

Het onder de loep nemen van stress, ontspanning en emoties is een belangrijk onderdeel in mijn aanpak. Dagelijks staat ons lichaam bloot aan stress. Stress doet zich voor in allerlei vormen, zoals voedingsmiddelen waar je lichaam moeite mee heeft, een deadline die gehaald moet worden, bezorgdheid over je kinderen, een relatie die niet lekker loopt, dreigend ontslag, geldzorgen, ziekte. Voor ontspanning hebben we vaak maar weinig tijd. Ook negatieve emoties worden onderbelicht. Maar wat er niet uit kan, blijft in je systeem hangen en heeft onvermijdelijk negatieve gevolgen.

Tot slot besteden we aandacht aan prikkels in de vorm van warmte/koude, honger/dorst, kortom: prikkels om uit je comfort-zone te komen. Deze comfort-zone lijkt geweldig, maar is op den duur helemaal niet zo comfortabel. Het zijn juist oncomfortabele prikkels die ons lichaam aanzetten tot aanpassing en die ons lichaam flexibel houden. In een lichaam dat zich goed aan veranderende omstandigheden kan aanpassen, werkt het immuunsysteem ook beter. Daardoor ben je beter bestand tegen ziekte.

In mijn behandeling komen alle bovengenoemde aspecten uitgebreid aan bod. In duidelijke, behapbare stappen leer je om zelf aan de slag te gaan met deze aspecten en krijg je controle over je ziekte. Niet alleen vertel ik je wát je moet doen, ik vertel je ook hóé en waaróm. Want als je de reden kent en begrijpt, is het veel gemakkelijker om vol te houden.

Meer weten? Let me know! https://www.femkevandoesburg.nl/contact